గాడిద చెప్పిన భవిష్యత్తు...అనుభవాన్ని మించిన జ్ఞానం లేదు అని చెబుతున్న నీతి కథ..!!
Moral Story: కేవలం పుస్తకాల్లో చదివిన జ్ఞానమే కాకుండా, మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని, ప్రకృతిని గమనించే అనుభవ జ్ఞానం కూడా చాలా గొప్పది. అహంకారంతో ఎదుటివారి మాటను తక్కువగా చూస్తే నష్టపోక తప్పదు.
Moral Story: సువర్ణా నది ఒడ్డున ఉన్న ఒక చిన్న ఊరిలో ఒక ప్రసిద్ధ జ్యోతిష్యుడు ఉండేవాడు. జాతకాలు చూడటంలో, భవిష్యత్తు చెప్పడంలో ఆయనకు ఆ చుట్టుపక్కల మంచి పేరు ఉండేది. ఆయన గొప్పతనం గురించి తెలుసుకున్న రాజాధికారులు, ఆయనను గౌరవంగా రాజధానికి పిలిపించారు. ఆయన చెప్పిన జ్యోతిష్యం నిజం కావడంతో రాజుగారి దగ్గర మంచి గుర్తింపు దక్కింది. ఆ రాజాశ్రయంతో ఆయన బాగా డబ్బు సంపాదించి, తన సొంత ఊరిలోనే వందల ఎకరాల పొలం కొన్నాడు. ప్రతి సంవత్సరం పంట చేతికి వచ్చే సమయానికి ఊరికి వచ్చి, ధాన్యం నూర్పిళ్లు చేయించి, అమ్మకాలు పూర్తయ్యాకే మళ్ళీ రాజధానికి వెళ్తుండేవాడు.
ఒక సంవత్సరం పంట కోతల సమయంలో ఆయన ఎప్పటిలాగే ఊరికి వచ్చాడు. పొలంలో పంటంతా నూర్చి, ధాన్యాన్ని ఆరుబయటే కుప్పలుగా పోయించారు. సాయంత్రం వేళ ఆయన ఇంట్లోని అరుగు మీద ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడు.
సరిగ్గా అదే సమయానికి *మల్లయ్య అనే ఒక సామాన్య గ్రామస్థుడు* తన పెంపుడు గాడిదపై మూట వేసుకుని ఆ దారిలో వెళ్తూ, అరుగు మీద ఉన్న జ్యోతిష్యుడిని చూసి ఆగాడు.
"అయ్యా! పొలంలో ధాన్యమంతా ఆరుబయటే ఉన్నట్టుంది. ఆలస్యం చేయకుండా త్వరగా ఇంటికి చేర్పించండి!" అని ఆందోళనగా చెప్పాడు.
దానికి ఆయన నవ్వుతూ, "ఎందుకురా అంత తొందర? ఇప్పుడేమైందని?" అని తేలికగా అడిగాడు.
"అదేంటయ్యా అలా అంటారు? ఇంకో గంటలో ఇక్కడ భయంకరమైన తుఫాను రాబోతోంది!" అని హెచ్చరించాడు మల్లయ్య.
ఆ మాటలకు జ్యోతిష్యుడు నవ్వి, "నీకేం తెలుసురా! నా పంచాంగం ప్రకారం ఈ సమయంలో అసలు వర్షాలే పడవు. ఇక తుఫాను రావడం ఏంటి? ఆకాశం చూడు ఎంత నిర్మలంగా ఉందో! కనీసం చిన్న మబ్బు కూడా లేదు. చల్లటి గాలి వీస్తోంది. తెలియని విషయాల్లో పెద్దలకు సలహాలు ఇవ్వకు" అని మందలించాడు.
దానికి మల్లయ్య, "నేను మీ మంచి కోసమే చెప్తున్నానయ్యా! నాకు లెక్కలు తెలియవు కానీ, ఇంకో రెండు గంటల్లో తుఫాను రావడం మాత్రం నిజం. త్వరగా బండ్లు పంపి ధాన్యం ఇంటికి తెప్పించుకోండి. లేకపోతే పంటంతా పాడైపోతుంది" అని చెప్పి తన గాడిదను తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు.
జ్యోతిష్యుడు అతడి మాటలను అస్సలు పట్టించుకోలేదు. కానీ కాసేపటికే ఆశ్చర్యకరంగా ఆకాశంలో ఒక చిన్న నల్లటి మబ్బు కనిపించింది. కొద్దిసేపటికే నల్లటి మేఘాలు ఆకాశాన్ని కమ్మేశాయి. చీకటి పడిపోయి, పెద్ద పెద్ద చెట్లు ఊగిపోయేలా ఈదురుగాలులు వీచడం మొదలైంది. ఉరుములు, మెరుపులతో భయంకరమైన వర్షం పడింది.
జ్యోతిష్యుడికి ఏం చేయాలో తోచలేదు. మల్లయ్య చెప్పినప్పుడే జాగ్రత్తపడి ఉంటే పంట దక్కేది. తన పంచాంగం మీద నమ్మకంతో సామాన్యుడి మాట వినకపోవడంతో ఆరుబయట ఉన్న ధాన్యమంతా నీటిపాలై పెద్ద నష్టం జరిగింది.
అయితే, 'నా పంచాంగానికే తెలియని ఈ వర్షం, ఏమీ రాని మల్లయ్యకు ముందే ఎలా తెలిసింది?' అనే అనుమానం ఆయనను తొలిచేసింది. వర్షం తగ్గగానే ఆయన మల్లయ్య ఇంటికి పరిగెత్తాడు.
"ఒరేయ్ మల్లయ్యా! నువ్వు చెప్పినట్లే వర్షం వచ్చింది కదా! నీకు ఈ విషయాలన్నీ ఎలా తెలుస్తున్నాయి? ఎవరి దగ్గర నేర్చుకున్నావు?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు.
దానికి మల్లయ్య నవ్వుతూ, "అయ్యా! నాకేమీ తెలియదు. అంతా నా గాడిదే చెప్తుంది! వర్షం రాబోయే కొన్ని గంటల ముందే దాని ఒంటిమీద ఉన్న వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకుంటాయి. అది చెవులు పైకెత్తి వర్షం సప్పుడు వినడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. ఆ తర్వాత తోక ఊపుతూ చిందులు వేస్తుంది. దాని సంకేతం ఎప్పుడూ తప్పు కాదు!" అని అసలు విషయం చెప్పాడు.
ఆ మాట వినగానే జ్యోతిష్యుడికి తలతిరిగినట్లయింది. ఆయన వెళ్తూ, "ఒరేయ్! నీకు పుణ్యం ఉంటుంది, ఈ విషయం ఊరిలో ఎవరికీ చెప్పకు. నా పరువు పోతుంది" అని బ్రతిమాలుకున్నాడు. కేవలం పుస్తకాల్లో చదివిన జ్ఞానమే కాకుండా, మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని, ప్రకృతిని గమనించే అనుభవ జ్ఞానం కూడా చాలా గొప్పది. అహంకారంతో ఎదుటివారి మాటను తక్కువగా చూస్తే నష్టపోక తప్పదు.
