ఎవరి కోసమో నిన్ను నువ్వు మార్చుకోకు!.. భార్యతో భర్త చెప్పిన గుండెకు హత్తుకునే కథ!
Moral Story: ఇతరుల మెప్పు కోసం లేదా వేరొకరి కోసం మన అసలైన గుర్తింపును, ఆత్మగౌరవాన్ని ఎప్పుడూ కోల్పోకూడదు.
Moral Story: ఒకానొక గ్రామంలో అమూల్య, రమేష్ అనే నవదంపతులు ఉండేవారు. వీరి జంట ఎంతో అన్యోన్యంగా ఉండేది. అమూల్య చాలా అమాయకురాలు, చురుకైనది. ఆమెకు స్వచ్ఛంగా నవ్వడం, మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడటం, సాంప్రదాయకమైన జీవనశైలి అంటే ఎంతో ఇష్టం.పెళ్లయిన కొత్తలో అమూల్య తన అత్తవారింటికి వెళ్లినప్పుడు, చుట్టుపక్కల వారు, కొందరు బంధువులు ఆమె ప్రవర్తనను, వేషధారణను విమర్శించడం మొదలుపెట్టారు. "నువ్వు కొంచెం మోడరన్‌గా ఉండాలి", "ఆఫీస్ పార్టీలకు వెళ్లేటప్పుడు అందరిలా మాట్లాడటం నేర్చుకో", "నీ నవ్వు, నీ ఆలోచనలు నలుగురిలో కొంచెం వింతగా ఉంటున్నాయి.. నిన్ను నువ్వు మార్చుకో!" అని రకరకాల సలహాలు ఇచ్చేవారు.
అందరి మెప్పు పొందాలనే ఆరాటంలో అమూల్య తను ఇష్టపడే చిన్న చిన్న సంతోషాలను వదులుకోవడం మొదలుపెట్టింది. నవ్వడం తగ్గించేసింది. ఇష్టం లేకపోయినా ఇతరులు మెచ్చే దుస్తులు ధరించడం, తన స్వభావానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించడం మొదలుపెట్టింది. క్రమంగా ఆమె ముఖంలో నవ్వు మాయమై, మనసులో నిరాశ, ఒత్తిడి పేరుకుపోయాయి.
ఒకనాడు అమూల్య దిగాలుగా కూర్చుని ఉండటం చూసి, భర్త రమేష్ ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు. "అమూల్యా! గత కొన్ని రోజులుగా నువ్వు నువ్వులా లేవు. ఏదో పోగొట్టుకున్నదానిలా కనిపిస్తున్నావు.. ఏమైంది?" అని ప్రేమగా అడిగాడు.
అమూల్య కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతుండగా.. "అందరూ నేను మారాలని కోరుకుంటున్నారు. మీ గౌరవం కోసం, నలుగురి మెప్పు కోసం నన్ను నేను మార్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. కానీ నా మనసు ప్రశాంతంగా లేదు" అని బాధపడింది.
రమేష్ ఒక క్షణం ఆలోచించి.. అమూల్యను పక్కనే ఉన్న పూలతోటకు తీసుకెళ్లాడు. అక్కడ విరబూసిన ఒక అందమైన మల్లె పువ్వును, పక్కనే ఉన్న రోజా పువ్వును చూపించాడు.
రమేష్ అమూల్యతో ఇలా అన్నాడు..
"అమూల్యా! ఈ మల్లె పువ్వును చూడు.. ఇది తెల్లగా, సువాసనతో ఉంటుంది. పక్కనే ఉన్న రోజా పువ్వు ఎర్రగా, అందంగా ఉంటుంది. ఇప్పుడు ఈ మల్లె పువ్వు 'రోజా పువ్వులా నేను ఎర్రగా లేను' అని భావించి, తన తెల్లదనాన్ని, సువాసనను కోల్పోతే దానికి విలువ ఉంటుందా? ఉండదు కదా! దాని ప్రత్యేకతే దాని సువాసన."
రమేష్ ఆమె చేతులు పట్టుకుని ప్రేమగా ముందుకు నడుస్తూ..
"మన జీవితం కూడా అంతే! ఈ ప్రపంచంలో ప్రతీ ఒక్కరికీ ఒక ప్రత్యేకమైన గుర్తింపు, వ్యక్తిత్వం ఉంటాయి. నీ అమాయకత్వం, నీ స్వచ్ఛమైన నవ్వు, నీ మనసు.. ఇవే నిన్ను ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టాయి. వేరొకరి మెప్పు కోసమో, సమాజం మెచ్చే పోలికల కోసమో నిన్ను నువ్వు మార్చుకుంటే.. నీలోని అసలైన స్వచ్ఛతను, స్వభావాన్ని నువ్వు చంపుకున్నట్లే!"
"ప్రేమించేవారు నిన్ను ఉన్నది ఉన్నట్లుగా స్వీకరిస్తారు. మార్పు అనేది మన ఎదుగుదల కోసం ఉండాలి తప్ప, ఇతరుల కోసమో, ఒకరి అభిప్రాయాల కోసమో మన వ్యక్తిత్వాన్ని కోల్పోవడం కాదు. ఎవరి కోసమో నిన్ను నువ్వు మార్చుకోకు అమూల్యా!"
భర్త చెప్పిన ఆ చిన్న నీతికథ అమూల్య గుండెను తాకింది. తనలోని ఆత్మవిశ్వాసాన్ని, ఆత్మగౌరవాన్ని ఆమె తిరిగి పొందింది. ఇతరుల అభిప్రాయాల కోసం కాకుండా, తన అసలైన వ్యక్తిత్వంతో జీవించడమే నిజమైన సంతోషమని గ్రహించింది. "మన వ్యక్తిత్వమే మన అలంకారం. ఇతరుల మెప్పు కోసం లేదా వేరొకరి కోసం మన అసలైన గుర్తింపును, ఆత్మగౌరవాన్ని ఎప్పుడూ కోల్పోకూడదు..అని ఈ కథలోని నీతి మనకు తెలియజేస్తుంది.
