నీ కలలకు రాజసం ఉండాలి.. నీ కష్టానికి నిజాయితీ ఉండాలి.. ఆవు పులి నీతికథ..!!
Moral Story: ఈ కథలో నీతి ఏమిటంటే, కలలు కనండి, కానీ ఆ కలలను చిన్నగా చూడకండి. వాటికి రాజసం ఇవ్వండి, గౌరవం ఇవ్వండి. ఆ కలలను నిజం చేసుకోవడానికి పడే కష్టంలో మాత్రం ఎప్పుడూ అడ్డదారులు వద్దు, నిజాయితీ ఉండాలి. రాజసం లేని కల, నిజాయితీ లేని కష్టం మనల్ని ఎప్పటికీ గొప్పవారిని చేయలేవు.
Moral Story: ఒక పచ్చటి పొలం పక్కనే ఒక దట్టమైన అడవి ఉండేది. ఆ పొలంలో ఒక ఆవు ఉండేది. ఆ ఆవు రోజంతా ఒకే తాడుకు కట్టేసి ఉండేది, యజమాని వేసిన గడ్డి తిని, పాలు ఇచ్చేది. కానీ ఆ ఆవు మనసులో మాత్రం ఒక పెద్ద కల ఉండేది. అది కూడా అడవిలో స్వేచ్ఛగా, భయం లేకుండా, తలెత్తుకుని తిరగాలని. తోటి ఆవులన్నీ దాన్ని చూసి నవ్వేవి. నువ్వు ఆవువి, నీ పని ఇక్కడే ఉండటం, అడవికి వెళ్తే పులి తినేస్తుంది అని భయపెట్టేవి. కానీ ఆ ఆవు మాత్రం తన కలను ఎప్పుడూ చిన్నగా చూడలేదు. దానికి తన కల అంటే ఎంతో గౌరవం, రాజసం ఉండేది.
అదే అడవిలో ఒక పులి ఉండేది. అది చూడటానికి చాలా బలంగా, పెద్దగా ఉండేది. కానీ అది చాలా సోమరిపోతు. కష్టపడి వేటాడటం దానికి ఇష్టం ఉండేది కాదు. చచ్చిపోయిన జంతువులను తినడం, ఇతర జంతువులు వేటాడిన దాన్ని లాక్కోవడం చేస్తూ బతికేది. పైకి మాత్రం తానే అడవికి రాజు అని గర్జించేది.
ఒకరోజు ఆవు కట్టిన తాడు విడిపోయి, అనుకోకుండా అడవిలోకి వెళ్లిపోయింది. ఎన్నో ఏళ్లుగా కన్న కల నిజమైనట్టు అనిపించి, అది సంతోషంగా పచ్చికలో పరుగులు పెడుతోంది. అంతలోనే ఎదురుగా ఆ పులి వచ్చింది.
పులి ఆవును చూసి గట్టిగా అరిచింది. నీవు చిన్న ప్రాణివి, నా అడవిలోకి ఎందుకు వచ్చావు, ఇప్పుడు నీవు నాకు ఆహారం అవుతావు అంది.
ఆవు భయపడలేదు. ధైర్యంగా నిలబడి ఇలా చెప్పింది. నీవు నన్ను తినేయొచ్చు, నీకు బలం ఉంది. కానీ ఒక నిజం విను. నీ బలంలో నిజాయితీ లేదు. నీవు కష్టపడవు, దొంగతనం చేసి బతుకుతావు. అందుకే ఈ అడవిలో ఏ జంతువూ నిన్ను మనసు నుండి గౌరవించదు, కేవలం భయపడుతుంది. నా దగ్గర నీలాంటి బలం లేదు, కానీ నా కష్టంలో నిజాయితీ ఉంది. నేను ఇన్నాళ్లు నా యజమానికి నిజాయితీగా పాలు ఇచ్చాను. నా కలను గౌరవించుకుని, ధైర్యంగా ఈ అడవిలోకి అడుగు పెట్టాను. అందుకే నేను చనిపోయినా ఒక రాణిలా గౌరవంగా చనిపోతాను.
ఆవు మాటల్లో ఉన్న నిజం, దాని కళ్లలో ఉన్న ధైర్యాన్ని చూసి పులికి తల వంచుకోవాల్సి వచ్చింది. ఇన్నాళ్లు తాను బలంగా ఉండి కూడా ఎందుకు సంతోషంగా లేనో, ఎందుకు ఎవరూ తనను ప్రేమించడం లేదో దానికి అర్థమైంది. తన సోమరితనమే తనను చిన్నవాడిగా చేస్తోందని తెలుసుకుంది.
ఆ తర్వాత పులి ఆవుతో ఇలా అంది. నీవు నాకు కళ్లు తెరిపించావు. నీ కలకు ఉన్న గౌరవాన్ని, నీ కష్టంలో ఉన్న నిజాయితీని చూశాను. నీవు వెళ్లు, ఈ అడవిలో నీకు ఇక ఏ ప్రమాదం రాదు. నేను కూడా ఇక నుండి సోమరితనం వదిలి, నా కష్టాన్ని నమ్ముకుని బతుకుతాను అని మాట ఇచ్చింది.
ఆ రోజు నుండి ఆ ఆవు ప్రతిరోజూ అడవికి వచ్చి, స్వేచ్ఛగా తిరిగి, సాయంత్రానికి ఇంటికి వెళ్లేది. అడవిలోని జంతువులన్నీ ఆ ఆవును ఒక రాణిలా గౌరవించేవి. పులి కూడా తన పద్ధతి మార్చుకుని, నిజమైన రాజులా బతకడం మొదలుపెట్టింది.
ఈ కథలో నీతి ఏమిటంటే, కలలు కనండి, కానీ ఆ కలలను చిన్నగా చూడకండి. వాటికి రాజసం ఇవ్వండి, గౌరవం ఇవ్వండి. ఆ కలలను నిజం చేసుకోవడానికి పడే కష్టంలో మాత్రం ఎప్పుడూ అడ్డదారులు వద్దు, నిజాయితీ ఉండాలి. రాజసం లేని కల, నిజాయితీ లేని కష్టం మనల్ని ఎప్పటికీ గొప్పవారిని చేయలేవు.
