ఎంత పెద్ద సమస్య అయినా.. తెలివి ఉంటే చాలు.. తేలికగా సాధించవచ్చని చెబుతున్న.. ముగ్గురు స్నేహితుల నీతి కథ..!!

Moral Story: మల్లాపురం అనే గ్రామంలో రామయ్య, సోమయ్య, వెంకన్న అనే ముగ్గురు ప్రాణస్నేహితులు ఉండేవారు. వారు ఊరిలో చిన్న చిన్న వ్యాపారాలు చేసుకుంటూ జీవించేవారు. ఒకరోజు వారందరూ కలిసి తమ వ్యాపారాన్ని మరింత విస్తరించడానికి, పక్కనే ఉన్న పెద్ద పట్టణమైన తిమ్మాపురం వెళ్ళి సరుకులు కొనుగోలు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

మల్లాపురం నుండి తిమ్మాపురం వెళ్ళాలంటే మధ్యలో చాలా దట్టమైన, చీకటిగా ఉండే ఒక పెద్ద అడవిని దాటి వెళ్ళాలి. ఆ అడవిలో వన్యమృగాలే కాకుండా దయ్యాలు, రాక్షసులు తిరుగుతుంటారని ఊరిజనం చెప్పుకునేవారు. అయినా ధైర్యం చేసుకుని, ఆ ముగ్గురు స్నేహితులు ఒక మంచి రోజు ఉదయాన్నే తమ ప్రయాణానికి కావలసిన సరుకులు మూటగట్టుకుని ఊరి నుండి బయలుదేరారు.

పచ్చటి పొలాలు దాటుకుంటూ రెండు మూడు గంటలు నడిచేసరికి వారు అడవి పొలిమేరకు చేరుకున్నారు. అడవిలోకి అడుగుపెట్టి ముందుకు సాగుతుండగా, దారిలో రామయ్యకు ఒక బలమైన పొడవైన తాడు దొరికింది. "ముందు ముందు దేనికైనా ఉపయోగపడుతుందేమో" అని దాన్ని తను తీసుకున్నాడు. మరికొంత దూరం వెళ్ళాక, దారి పక్కన సోమయ్యకు ఒక పెద్ద చాట దొరికింది. దాన్ని వదిలేయడం ఇష్టంలేక సోమయ్య తన వెంట తీసుకెళ్ళాడు. అలాగే ఇంకొంచెం ముందుకు పోయాక, వెంకన్నకు నేలలో సగం దిగబడి ఉన్న ఒక  గడ్డపార కనిపించింది. వెంకన్న కూడా ఆ గడ్డపారను చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.

అలా ప్రయాణం సాగిస్తూ ఉండగా మెల్లగా సూర్యుడు అస్తమించాడు. చీకటి పడటంతో అడవిలో ముందుకు సాగడం ప్రమాదకరమని భావించిన ఆ ముగ్గురు స్నేహితులు, ఆ రాత్రికి ఎక్కడైనా విడిది చేయాలనుకున్నారు. దారి పక్కన వారికి ఒక పాతబడిన విజనమైన గుడి కనిపించింది. "ఈ రాత్రికి ఈ గుడిలోనే నిద్రపోదాం, ఉదయాన్నే లేచి ప్రయాణం కొనసాగిద్దాం" అనుకుని గుడిలోకి వెళ్ళి తలుపులు గడియపెట్టుకుని ప్రశాంతంగా నిద్రపోయారు.

అర్ధరాత్రి అయ్యేసరికి ఆ అడవిలో తిరిగే ఒక వికృతరూపి అయిన భయంకరమైన రాక్షసుడు ఆ గుడి వైపుగా వచ్చాడు. ఆ రాక్షసుడికి మూగజీవాల వాసన కంటే మనుషుల వాసన  పసిగట్టే శక్తి ఎక్కువ. గుడికి కొద్ది దూరంలోనే నిలబడి గాలి పీల్చి, "ఆహా! నాకిక్కడ నరవాసన వస్తోంది. ఈ రోజు నాకు మంచి విందు దొరికింది!" అనుకుంటూ వికటంగా నవ్వుతూ గుడి తలుపుల దగ్గరకు చేరుకున్నాడు.

రాక్షసుడు తన భయంకరమైన గొంతుతో గుడి తలుపులను గట్టిగా బాదుతూ... "ఒరేయ్! మానవులారా, లోపల దాక్కుంది ఎవరురా? నేనెవరో తెలుసా… ఈ అడవికి రాజునైన రాక్షసుడిని! మర్యాదగా బయటికి రండిరా, మిమ్మల్ని నమిలి మింగేస్తాను!" అని పెద్దగా గర్జిస్తూ అరిచాడు.

ఆ అరుపులకు లోపల ఉన్న ముగ్గురు స్నేహితులు భయంతో వణికిపోయారు. కానీ, వారిలో రామయ్య చాలా తెలివైనవాడు. ధైర్యం కోల్పోతే ప్రాణాలు పోతాయని గ్రహించి, సమయస్ఫూర్తితో ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. రామయ్య తన గొంతును చాలా గంభీరంగా, భయంకరంగా మారుస్తూ గుడి లోపలి నుండి... "ఒరేయ్ రాక్షసుడా! నోరు ముయ్యి! నేనెవరో నీకు తెలుసారా? నేను రాక్షసులను గుటకాయ స్వాహా చేసి నమలకుండా మింగేసే రాకాసుల గాంచిన గూకాసినిరా! అని కోపంగా గద్దించాడు.

ఆ మాట వినగానే రాక్షసుడు కాస్త ఆగిపోయాడు. 'ఈ గూకాసుడు ఎవడో నాకంటే పెద్ద రాక్షసుడిలా ఉన్నాడే' అని మనసులోనే కాస్త భయపడ్డాడు. కానీ పైకి ప్రతాపం చూపిస్తూ... "అయితే అంత మగోడివైతే బయటికి రారా! నీ ప్రతాపమో, నా ప్రతాపమో చూసుకుందాం!" అని సవాల్ విసిరాడు.

అప్పుడు రామయ్య లోపలి నుండి నవ్వుతూ... "ఒరేయ్ అల్పజీవీ! నీ కోసం నేను బయటకు రావడం ఏంట్రా? నిన్ను నలిపేయడానికి నా చేతిగోరు ఒక్కటి చాలు!" అంటూ, వెంకన్న దగ్గరున్న పదునైన గడ్డపారని గుడి కిటికీ సందులోంచి బయటకు తోసాడు. వెన్నెల కాంతిలో ఆ పొడవైన ఇనుప గడ్డపారాన్ని చూసి రాక్షసుడు... 'బాబోయ్! వీడి చేతిగోరే ఇంత పెద్దగా ఉందంటే, ఇక వీడెంత పెద్దగా ఉంటాడో!' అని ఆశ్చర్యంతో నోరెళ్ళబెట్టాడు.

వెంటనే రామయ్య మళ్ళీ... "ఒరేయ్! నా చెవి చూడరా, నా చెవిని ఒక్కసారి అటు ఇటూ ఆడిస్తే వచ్చే గాలికే నువ్వు అడవి అవతల పడిపోతావ్!" అంటూ సోమయ్య దగ్గరున్న చాటను కిటికీ బయటకు పెట్టి గాలిలో అటూ ఇటూ వేగంగా ఊపాడు. కిటికీలోంచి ఊగుతున్న ఆ పెద్ద చాటను చూసి అది గూకాసుని చెవి అనుకుని రాక్షసుడు భయంతో వణికిపోవడం మొదలుపెట్టాడు.

ఇక ఆఖరి దెబ్బగా రామయ్య... "ఇక నా తోక చూడరా!" అని గర్జిస్తూ, తన దగ్గరున్న పొడవైన తాడును సర్పంలా కిటికీలోంచి బయటకు విసిరాడు.

కిటికీలోంచి వచ్చి పడిన ఆ నల్లటి లావుపాటి తాడును చూసి, 'అయ్యో దేవుడో! వీడి గోరు, చెవి, తోకే ఇంత భయంకరంగా ఉన్నాయంటే... వీడు నిజంగానే రాక్షసులను తినే గూకాసుడు! ఇక్కడ ఒక్క క్షణం ఉన్నా నన్ను నమిలి మింగేస్తాడు' అని గుండెలు పగిలేలా భయపడిపోయాడు. అంతే! ఆ దెబ్బతో రాక్షసుడు వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా, వణుకుతూ అడవిలోకి పరుగు తీశాడు.

రాక్షసుడు పారిపోవడం చూసి ముగ్గురు స్నేహితులు హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. ఆ రాత్రికి గుడిలోనే నిశ్చింతగా నిద్రపోయి, తెల్లవారుజామునే లేచి సంతోషంగా తమ ప్రయాణాన్ని కొనసాగించి సురక్షితంగా తిమ్మాపురం చేరుకున్నారు.

ఎంత పెద్ద సమస్య ఎంత పెద్దదైనా, ప్రాణాల మీదికి ఆపద వచ్చినా ధైర్యం కోల్పోకుండా సమయస్ఫూర్తితో, తెలివితో ఆలోచిస్తే ఎలాంటి క్లిష్టమైన పరిస్థితినైనా తేలికగా అధిగమించవచ్చు.