ముల్లును ముల్లుతోనే తీయాలనే సామెతను నిజం చేసి.. సోమయ్యకు బుద్ధి చెప్పిన రామయ్య నీతి కథ మీ కోసం..!!

Moral Story: అనగనగా రామాపురం అనే ఒక అందమైన గ్రామం ఉండేది. ఆ ఊరిలో రామయ్య అనే ఒక పెద్దమనిషి నివసిస్తుండేవాడు. ఆయన ఎంతో దయాగుణం ఉన్నవాడు, నీతి నిజాయితీలకు మారుపేరు. ఊరిలో ఎవరికి ఏ కష్టం వచ్చినా తనవంతు సహాయం చేసేవాడు. అందువల్ల ఆయన మాటంటే ఊరందరికీ ఎంతో గౌరవం. అదే ఊరిలో సోమయ్య అనే ధాన్యపు వ్యాపారి కూడా ఉండేవాడు. సోమయ్య చాలా స్వార్థపరుడు, కపటి. అవసరం ఉన్నప్పుడు ఎదుటివారి కాళ్ళ వేళ్ళ పడి పనులు చేయించుకోవడం, అవసరం తీరగానే కృతజ్ఞత మరచిపోయి ముఖం చాటేయడం అతని నైజం.

ఒకసారి సోమయ్య వ్యాపారంలో తీవ్రంగా నష్టపోయి అప్పుల పాలయ్యాడు. అప్పులు ఇచ్చినవారు ఇంటి ముందు నిలబడి వేధిస్తుంటే దారి తోచక, సోమయ్య పరుగెత్తుకుంటూ రామయ్య గారి వద్దకు వచ్చాడు.

రామయ్య గారి కాళ్ళ మీద పడిపోతూ, "అయ్యా రామయ్య గారు! మీరు ఊరికి పెద్ద దిక్కు. నన్ను ఎలాగైనా ఈ ఆపద నుండి కాపాడండి. వ్యాపారంలో ఘోరంగా నష్టపోయాను. నాకు ఒక లక్ష రూపాయలు అప్పుగా ఇస్తే, నా వ్యాపారాన్ని మళ్ళీ నిలబెట్టుకుని ఆరు నెలల్లో వడ్డీతో సహా తీర్చేస్తాను. మీరు నా పాలిట దేవుళ్ళు" అని కన్నీళ్ళు పెట్టుకుని వేడుకున్నాడు.

సోమయ్య దీనస్థితిని చూసి జాలిపడిన రామయ్య, "సరే సోమయ్య! నీ పరిస్థితి అర్థమైంది. నమ్మి ఇస్తున్నాను, ఇచ్చిన మాట ప్రకారం ఆరు నెలల్లో నా డబ్బు నాకు తిరిగి ఇచ్చేయాలి" అని చెప్పి, ఎలాంటి కాగితం లేదా ప్రామిసరీ నోటు రాయించుకోకుండానే పక్కనే ఉన్న పెట్టెలోంచి లక్ష రూపాయలు తీసి ఇచ్చాడు. ఆ సమయంలో సోమయ్య, "అలాగే అయ్యా! మీ రుణం ఈ జన్మలో తీర్చుకోలేను. చెప్పిన సమయానికి తెచ్చి ఇస్తాను" అని మొక్కుతూ వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ డబ్బుతో సోమయ్య మళ్ళీ బియ్యం, ధాన్యపు వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించాడు. కాలం కలిసి రావడంతో వ్యాపారంలో భారీగా లాభాలు గడించి, ఊరిలోనే పెద్ద ధనవంతుడయ్యాడు. ఆరు నెలల గడువు పూర్తయింది. రామయ్య కొన్ని రోజులు చూసి, సోమయ్య రాకపోవడంతో స్వయంగా సోమయ్య ఇంటికి వెళ్ళాడు.

ఇంటి ముందు కూర్చున్న సోమయ్యను చూసి రామయ్య, "సోమయ్య! ఆరు నెలల గడువు పూర్తయింది కదా. నీ వ్యాపారం కూడా బాగా సాగుతోందని విన్నాను. నేను ఇచ్చిన లక్ష రూపాయల అప్పు తిరిగి ఇస్తే నా పనులు నేను చూసుకుంటాను" అని చాలా శాంతంగా అడిగాడు.

అప్పటివరకు నమస్కారాలు చేసిన సోమయ్య ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. ఎంతో పొగరుగా, "ఏంటి రామయ్య గారు? ఏ డబ్బులు? మీ దగ్గర నేను డబ్బులు తీసుకోవడం ఏంటి? దానికి ఏమైనా కాగితం ఉందా? సాక్ష్యం ఉందా? ఏదో ఊరి పెద్దమనిషినని ఊరుకుంటే నా ఇంటికే వచ్చి అబద్ధాలు చెప్తావా?" అని అందరి ముందూ రామయ్యను తీవ్రంగా అవమానించాడు.

రామయ్య పెద్ద మనుషులు ముందు పంచాయితీ పెట్టగా, అక్కడ కూడా సోమయ్య అదే మాట అన్నాడు. దీంతో రామయ్య మనసు గాయపడినా, శాంతం కోల్పోకుండా, "సోమయ్య! కాగితాలు లేకపోయినా పైన ఉన్న దేవుడు చూస్తున్నాడు. నువ్వు నిజంగానే నా దగ్గర డబ్బులు తీసుకోకపోతే... మన గ్రామదేవత గుడిలోకి వచ్చి, అమ్మవారి దీపం ముట్టుకుని 'నేను రామయ్య దగ్గర రూపాయి కూడా తీసుకోలేదు' అని ప్రమాణం చేయగలవా?" అని సవాల్ విసిరాడు.

సోమయ్య తన మనసులో, "ఒట్టు వేస్తే ఏమవుతుందిలే? ఎలాగూ లక్ష రూపాయలు మిగులుతున్నాయి కదా!" అని అనుకుని, "దానికేం! నేను గుడిలో ప్రమాణం చేయడానికి సిద్ధం" అని దబాయించాడు.

ఊరి పెద్దలందరూ గుడి వద్దకు చేరుకున్నారు. సోమయ్య గుడిలోకి వెళ్ళి, అమ్మవారి ముందున్న ప్రమిదలోని దీపాన్ని ముట్టుకుని, "గ్రామదేవత సాక్షిగా చెప్తున్నాను... నేను రామయ్య దగ్గర ఒక్క రూపాయి కూడా అప్పు తీసుకోలేదు!" అని సత్య ప్రమాణం చేశాడు.

ఈ దారుణమైన అబద్ధాన్ని, సోమయ్య తెగింపును చూసి రామయ్య ఆశ్చర్యపోయాడు. "ఓడ దాటేదాకా ఓడ మల్లన్న, ఓడ దాటాక బోడి మల్లన్న" అని ప్రవర్తిస్తున్న ఈ మోసగాడికి తగిన రీతిలోనే బుద్ధి చెప్పాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

సోమయ్య ఇటీవల తన పెద్ద గోడౌన్‌లో లక్షల విలువైన ధాన్యం,  మిర్చి బస్తాలను నిల్వ ఉంచాడని రామయ్యకు తెలుసు. ఆ రాత్రి రామయ్య తన నమ్మకస్తులైన నలుగురు మనుషులను పిలిచి ఒక రహస్య పథకం చెప్పాడు. వారు అర్ధరాత్రి వేళ సోమయ్య గోడౌన్ తాళాలు తీసి, అందులోని సరుకునంతటినీ ఖాళీ చేయించి, ఊరి చివర ఉన్న రామయ్య గారి రహస్య గోదాంలో భద్రంగా మార్చేశారు.

మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే సోమయ్య తన గోడౌన్ వద్దకు వెళ్ళి చూసేసరికి గుండె ఆగినంత పనైంది! గోడౌన్ ఖాళీగా ఉంది! తన వ్యాపార పెట్టుబడి అంతా మాయమైపోయింది! సోమయ్య "అయ్యో! నా సరుకంతా పోయిందే! నా ప్రాణం పోయిందే!" అని నెత్తి నోరు మొత్తుకుంటూ ఏడవసాగాడు.

వెంటనే సోమయ్య ఊరి పెద్దల దగ్గరకు వెళ్ళి రచ్చబండ వద్ద పంచాయితీ పెట్టించాడు.

రచ్చబండ వద్ద పంచాయితీ ప్రారంభం కాగానే సోమయ్య రోదిస్తూ, రామయ్య వైపు వేలు చూపిస్తూ, "పెద్దలారా! నా గోడౌన్‌లో ఉన్న లక్షల విలువైన సరుకు రాత్రికి రాత్రే మాయమైంది. నిన్న గుడి దగ్గర నాపై పగబట్టిన ఈ రామయ్య మీదే నాకు పూర్తి అనుమానం ఉంది! ఈయనే నన్ను నాశనం చేయడానికి నా సరుకంతా దొంగిలించాడు! నన్ను కాపాడండి!" అని గట్టిగా అరిచాడు.

ఊరి పెద్దలు రామయ్య వైపు చూశారు. అప్పుడు రామయ్య చాలా ప్రశాంతంగా లేచి నిలబడి, పెద్దలకు నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు: "పెద్దలారా! సోమయ్య నా మీద లేనిపోని నిందలు వేస్తున్నాడు. అసలు ఈ సోమయ్య గోడౌన్‌లో సరుకు ఉందనడానికి, అది ఇప్పుడు పోయిందనడానికి ఈయన దగ్గర ఆధారాలు ఏవి? సరుకును కొన్నట్లు ఏమైనా కాగితాలు కానీ, రశీదులు కానీ ఉన్నాయా?" అని అడిగాడు.

సోమయ్య బిత్తరపోయి, "రాత్రికి రాత్రే గోడౌన్ ఖాళీ చేసి దొంగిలిస్తే కాగితాలు, ఆధారాలు ఎక్కడి నుండి వస్తాయి? నా గోడౌన్‌లో సరుకు ఉందనేది నిజం!" అని ఆవేశంగా అరిచాడు.

దానికి రామయ్య గంభీరంగా, "చూశారా పెద్దలారా! నిన్నటివరకు నేను ఈ సోమయ్యకు ఇచ్చిన లక్ష రూపాయల అప్పు గురించి అడిగితే... 'నా దగ్గర ఎలాంటి కాగితం, సాక్ష్యం లేదు కాబట్టి రామయ్య దగ్గర నేను అప్పు తీసుకోలేదు' అని గుడిలో ప్రమాణం కూడా చేశాడు. ఆధారాలు లేకపోతే ఏదీ నిజం కాదనేది ఈ సోమయ్య గారి సిద్ధాంతం! అదే సూత్రం ప్రకారం, ఇప్పుడు ఈయన గోడౌన్‌లో సరుకు ఉందనడానికి కూడా ఎలాంటి ఆధారాలు, కాగితాలు లేవు కాబట్టి... అసలు ఈయన గోడౌన్‌లో సరుకే లేదనుకుందాం!" అన్నాడు.

రామయ్య వేసిన దెబ్బకు సోమయ్య నోట మాట రాలేదు. సభలోని ఊరి పెద్దలందరూ రామయ్య సమయస్ఫూర్తికి, న్యాయానికి మెచ్చి నవ్వుకున్నారు.

కాగితం, సాక్ష్యం లేదనే నెపంతో అప్పు ఎగ్గొట్టాలని చూస్తే... ఇప్పుడు అదే 'సాక్ష్యం ఏది?' అనే వాదనతో తన లక్షల విలువైన సరుకే లేకుండా పోయే ప్రమాదం వచ్చిపడిందని సోమయ్యకు అర్థమైంది. అబద్ధం చెప్పి దేవుడి దగ్గర ప్రమాణం చేసినందుకే తనకు ఈ గతి పట్టిందని పశ్చాత్తాపంతో కుమిలిపోయాడు.

ఇక లాభం లేదనుకుని, పంచాయితీ పెద్దలందరి ముందూ సోమయ్య ఏడుస్తూ పరుగెత్తుకెళ్ళి రామయ్య కాళ్ళపై పడ్డాడు.

"రామయ్య గారు! నన్ను క్షమించండి. కాగితం లేదనే నెపంతో మీ దగ్గర తీసుకున్న లక్ష రూపాయల అప్పు లేదని గుడిలో అమ్మవారిపై ప్రమాణం చేసి మహా పాపం చేశాను.  మీ లక్ష రూపాయల అప్పు, దానికి వడ్డీ కూడా కలిపి ఇచ్చేస్తున్నాను. దయచేసి నా సరుకు ఎక్కడుందో చెప్పి నన్ను కాపాడండి!" అని ఊరందరి ముందూ ఏడ్చేశాడు.

రామయ్య చిరునవ్వు నవ్వి, సోమయ్య ఇచ్చిన అప్పును స్వీకరించి, "సోమయ్య! నేను నీలా మోసగాడిని కాను. నీ సరుకు సురక్షితంగా నా గోదాంలోనే ఉంది. ఆపదలో ఆదుకున్నవారికి ఇచ్చే విలువ, ధర్మం ప్రాముఖ్యత నీకు తెలపడానికే ఈ చిన్న నాటకం ఆడాను" అని చెప్పి సరుకు ఉన్న ప్రదేశాన్ని చూపించాడు.

సోమయ్య తన సరుకును తిరిగి తెచ్చుకుని, తన తప్పును పూర్తిగా తెలుసుకుని రామయ్యకు నమస్కారాలు చేశాడు. అవసరంలో పొందిన సహాయాన్ని మరచిపోయి మోసం చేయాలని చూస్తే, ఉపాయంతో కూడిన ధర్మానికి ఎప్పటికైనా తలవంచక తప్పదు. సత్యానికే ఆఖరి విజయం లభిస్తుంది.