మంచితనానికి ప్రచారం అవసరమా?.. అందరూ హేళన చేసినా.. అడవి మొత్తాన్ని కాపాడిన నక్క కథ!

Moral Story: అనగనగా ఒక అడవిలో ఒక నక్క నివసిస్తూ ఉండేది. అది ఇతర మృగాలతో స్నేహంగా మెలగాలని ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించినా, దాని జాతికి ఉన్న మోసకారి నైజాన్ని తలుచుకుని మిగతా ప్రాణులన్నీ దానికి దూరంగా జరిగిపోయేవి. ఒకానొక సంవత్సరంలో ఆ ప్రాంతంలో తీవ్రమైన అనావృష్టి ఏర్పడింది. వానలు పడక, చెట్లు ఎండిపోయి ఆహారం దొరకక చిన్న చిన్న కుందేళ్ళ గుంపులు ఆకలితో అల్లాడిపోసాగాయి. ఆ దృశ్యాన్ని తిలకించిన నక్క హృదయం ద్రవించిపోయింది. ఆ పసి ప్రాణులను ఆదుకోవడం ద్వారా తన పట్ల ఉన్న దురభిప్రాయాన్ని తొలగించుకుని, తన నిజాయితీని నిరూపించుకోవాలని నిశ్చయించుకుంది.

అందుకోసం ఒక ఉదయం నక్క, చెట్టు కొమ్మపై ఉన్న వానరం వద్దకు వెళ్ళి, "మిత్రమా! నాకు చెట్లు ఎక్కే నైపుణ్యాన్ని కొద్దిగా నేర్పిస్తావా?" అని అభ్యర్థించింది.

ఆ అభ్యర్థనకు వింతగా నవ్వుతూ కోతి, "ఏంటి నక్కబావా? చెట్లపై ఉన్న పక్షుల గూళ్ళలోని గుడ్లను దొంగిలించి తినడానికా ఈ కోరిక?" అని ఎగతాళిగా అడిగింది.

"మంచి ఉద్దేశంతో ఒక విద్యను అడిగితే, నాపై చెడు నిందలు మోపుతావేంటి?" అని నక్క కాస్త అసహనంతో అంది.

"అంత మంచి ఉద్దేశం ఏముందో కాస్త వివరంగా చెప్పు?" అని కోతి వెటకారంగా ప్రశ్నించింది.

"అసహాయులైన కుందేళ్ళు ఎత్తైన చెట్లు ఎక్కలేవు కదా! నేను పండ్లను తెంపి వాటి ఆకలి తీరుద్దామని ఈ ఆలోచన చేశాను" అని నక్క వివరించింది.

"ఓహో! పండ్లను ఆశగా చూపి, ఆ కుందేళ్ళను దగ్గరకు రప్పించి వేటాడి తిందామనా నీ పథకం?" అని కోతి మళ్ళీ అనుమానించింది.

"నాలోని సద్భావాన్ని గ్రహించలేని నీలాంటి వారిని సహాయం అడగడమే నా అమాయకత్వం" అని అనుకుంటూ నక్క అక్కడ నుండి ముందుకు సాగిపోయింది.

మరికొంత దూరం వెళ్ళగా దానికి ఒక అడవిపంది ఎదురైంది.

"పంది మామా! నేలను తవ్వి లోపల ఉన్న దుంపలను వెలికితీసే విద్యను నాకు కాస్త నేర్పవా?" అని అడిగింది.

"ఏంటి నక్కబావా! హఠాత్తుగా మాంసాహారాన్ని వదిలేసి దుంపల బాట పట్టావా ఏంటి?" అని పంది ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.

"నా స్వార్థం కోసం కాదు, అల్లాడిపోతున్న కుందేళ్ళకు ఆ దుంపలను సేకరించి ఇచ్చి వాటి ప్రాణాలు కాపాడదామని..." అని నక్క బదులిచ్చింది.

"అంటే... ఆ కుందేళ్ళను బాగా బలిసిపోయేలా చేసి, ఆ తర్వాత విందు చేసుకుందామనా నీ ప్లాన్?" అని పంది మళ్ళీ నిష్ఠూరంగా అంది.

"నేను పరోపకారం అంటే నువ్వు హత్యాకాండ అంటావేంటి?" అని నక్క ఆవేదన చెందింది.

"నీలాంటి జంతువు ఊరికే ఉపకారం చేస్తుందంటే ఎవరు నమ్ముతారు?" అని పంది ఈసడించుకుంది.

దాంతో తీవ్ర నిరాశకు లోనైన నక్క నేరుగా అడవికి ఏలికైన మృగరాజు దర్బారుకు చేరుకుంది.

"ప్రభూ! నేను యోగ్యుడిగా, నిజాయితీగా జీవించాలని తపనపడుతున్నా ఈ అడవిలోని ఏ ప్రాణీ నన్ను నమ్మడం లేదు. నా ప్రతీ ప్రయత్నాన్ని అనుమానిస్తూ నన్ను అవమానిస్తున్నారు" అని కన్నీళ్ళతో తన బాధను వెళ్ళబోసుకుంది.

దానికి సింహం గంభీరంగా చిరునవ్వు చిందిస్తూ, "ఇతరులకు మేలు చేయాలనే సంకల్పం కలగడమే గొప్ప విషయం. శ్రేష్ఠమైన కార్యాలు తలపెట్టినప్పుడు ఇటువంటి అవరోధాలు ఎదురుకావడం నైజం. వాటిని అధిగమించాలంటే, లోకానికి ప్రయోజనకరమైన పనిని ఎలాంటి ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా నిర్వర్తించాలి. ప్రతిఫలం ఆశించకుండా, రహస్యంగా చేసే ఉపకారమే ఏ హృదయాన్నైనా కరిగిస్తుంది" అని హితవు పలికింది.

రాజు పలికిన హితబోధను మనసునకు పట్టించుకున్న నక్క, మృగరాజుకు వందనం చేసి, అందరికీ దూరంగా అడవి సరిహద్దుల వైపు వెళ్ళిపోయింది.

చాలాకాలం పాటు నక్క ఎక్కడా కనిపించకపోవడంతో అడవిలోని మృగాలన్నీ అది ఏమైపోయిందో అని అనుకోసాగాయి. కొన్ని నెలల తర్వాత మృగరాజు జన్మదిన వేడుకలు వచ్చాయి. అడవిలోని జంతువులన్నీ మహారాజుకు శుభాకాంక్షలు తెలిపేందుకు దర్బారుకు తరలివచ్చాయి.

"మహారాజా! ఈ మధ్యకాలంలో మన అడవిలోకి వేటగాళ్ళ రాక మునుపటిలా లేదు. మనం ఏ భయమూ లేకుండా ప్రశాంతంగా జీవించగలుగుతున్నాం. మానవుల సంచారం తగ్గడంతో అడవి పచ్చదనంతో వికసించి, రుతువులు సరిగ్గా అనుకూలించి మనకు కరువు బాధలు తప్పాయి. ఇదంతా మీ సమర్థవంతమైన పాలన వల్లే సాధ్యమైంది. మీ గర్జన ఈ అడవికి కొండంత అభయం. మీరు మరెన్నో జన్మదినాలు జరుపుకుని మమ్మల్ని ఏలాలి" అని జంతువులన్నీ కొనియాడాయి.

అప్పుడు సింహం, "ప్రజలారా! ఈ క్షేమానికి కారణం నేను కాదు. మీ అందరి రక్షణ కోసం ఒక జంతువు రాత్రింబవళ్ళు అడవి సరిహద్దుల్లో కాపలా కాస్తోంది. మానవుల లేదా వేటగాళ్ళ అడుగుల చప్పుడు వినపడగానే, అది శరవేగంతో వచ్చి నాకు ఆ వార్తను అందిస్తోంది. దాంతో నేను బిగ్గరగా చేసే గర్జనకు భయపడి వేటగాళ్ళు పారిపోతున్నారు. మన అందరి ప్రాణాలను కాపాడుతున్న ఆ ప్రాణిని ఈ రోజు సత్కరించాలనుకుంటున్నాను, మీరేమంటారు?" అని అడిగింది.

"మా ప్రాణ రక్షణ కోసం తన ప్రాణాలను సైతం పణంగా పెడుతున్న ఆ మహానుభావుడికి సత్కారం చేయడం మన బాధ్యత!" అని జంతువులన్నీ ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించాయి.

అప్పుడు సింహం తన గుహ అంతర్భాగంలో ఉన్న నక్కను బయటకు పిలిచింది. అక్కడ నక్కను చూడగానే జంతువులన్నీ ఆశ్చర్యంతో నోరెళ్ళబెట్టాయి.

నక్క కళ్ళు చెమర్చగా, "మహారాజా! నాకు ఎలాంటి ఆడంబర సత్కారాలు అవసరం లేదు. నాలోని నిస్వార్థ సేవానిరతిని మేల్కొలిపి, సరైన మార్గాన్ని చూపించిన మీ పాదపద్మాలకు నమస్కరిస్తే చాలు" అని వినయంగా పలికింది.

తనను ఇన్నాళ్ళూ అనుమానించిన జంతువులన్నీ నక్క త్యాగానికి, సత్ప్రవర్తనకు జోహార్లు అర్పిస్తూ దాన్ని వేనోళ్ళ పొగిడాయి. మనం చేసే సత్కార్యాలకు ప్రచారం అవసరం లేదు. నిస్వార్థంగా చేసే సేవ, కాలక్రమేణా ఎలాంటి దురభిప్రాయాలనైనా చెరిపివేసి అత్యున్నతమైన గౌరవాన్ని తెచ్చిపెడుతుంది..అని ఈ కథ మనకు చెబుతోంది.