Moral Story: అనగనగా చంద్రపురి అనే గ్రామంలో భూమయ్య అనే ఒక పెద్ద భూస్వామి ఉండేవాడు. సిరిసంపదలు మెండుగా ఉండటంతో అతడికి అహంకారం, పొగరు చాలా ఎక్కువగా ఉండేవి. అదే గ్రామానికి చెందిన కృష్ణుడు అనే యువకుడు చిన్నతనం నుంచే భూమయ్య వద్ద జీతగాడిగా పనిచేసేవాడు. కృష్ణుడు ఎంతో నిజాయితీపరుడు, కష్టపడే మనస్తత్వం గలవాడు. భూమయ్య తన పొగరుతో కృష్ణుడిని ఎప్పుడూ ఒక సాధారణ పనివాడిగానే చూసేవాడు తప్ప అతడికి తగిన గుర్తింపు ఇచ్చేవాడు కాదు. అయినప్పటికీ కృష్ణుడు తన యజమాని పట్ల ఎంతో విశ్వాసంతో ఉండేవాడు.
కృష్ణుడి సేవలు, క్రమశిక్షణ వల్ల భూమయ్య వ్యవహారాలు, వ్యాపారాలు అన్నీ ఎంతో చక్కగా సాగేవి. దినదినాభివృద్ధి చెందుతూ భూమయ్యకు లక్షల రూపాయల లాభాలు వచ్చి పడేవి. అంత లాభం వస్తున్నా, భూమయ్య మాత్రం కృష్ణుడికి కేవలం పొట్టకూటి కూలీ డబ్బులు మాత్రమే విసిరేసేవాడు.
ఇలా ఉండగా, ఒక రోజు భూమయ్య ఇంట్లో ఒక చిన్న దొంగతనం జరిగింది. నిజానిజాలు విచారించకుండా, డబ్బు అహంకారంతో కృష్ణుడిపైనే నింద మోపాడు భూమయ్య. ఇన్నేళ్లుగా నమ్మకంగా ఉన్న కృష్ణుడి మాట వినిపించుకోకుండా, అతడిని దారుణంగా అవమానించి పనిలోంచి తీసేశాడు.
కృష్ణుడు కంటతడి పెట్టుకుని, తన నిజాయితీని నిరూపించుకోలేక చంద్రపురి విడిచి పొరుగున ఉన్న పట్టణానికి వెళ్ళిపోయాడు. అక్కడ తన కష్టపడే తత్వంతో, నిజాయితీతో ఒక చిన్న ధాన్యాల వ్యాపారం ప్రారంభించి, కొద్ది కాలంలోనే గొప్ప వ్యాపారవేత్తగా ఎదిగాడు.
ఇక్కడ చంద్రపురిలో కృష్ణుడు వెళ్ళిపోయాక భూమయ్య పరిస్థితి మెల్లగా తలకిందులు కావడం మొదలైంది. కృష్ణుడు ఉన్నప్పుడు పక్కాగా సాగిన లావాదేవీలన్నీ, కొత్తగా చేరిన నౌకర్ల చేతిలో మోసపోవడంతో నష్టాల బాట పట్టాయి. అదే సమయంలో ఇంట్లో దొంగతనం చేసింది కృష్ణుడు కాదు, భూమయ్య ఆప్తుడైన ఒక బంధువేనని నిజం బయటపడింది. తాను చేసిన చిన్న పొరపాటు (కృష్ణుడిని అనుమానించి వెళ్లగొట్టడం) ఎంత పెద్ద తప్పో భూమయ్యకు అర్థమైంది. కానీ అహంకారంతో "ఒక జీతగాడు పోతే నా ఆస్తికి వచ్చిన లోటేమీ లేదు" అని విర్రవీగాడు.
కాలం మారడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. ఒక రాత్రి ధాన్యపు కొట్టులో అగ్నిప్రమాదం జరిగి ఆస్తి అంతా బూడిదైంది. మిగిలిన వ్యాపారాలు అప్పుల్లో కూరుకుపోయాయి. అహంకారంతో ఎవరినీ మనుషులుగా చూడని భూమయ్యకు సహాయం చేయడానికి ఊరిలో ఒక్కరు కూడా ముందుకు రాలేదు. కొద్ది రోజులకే భూమయ్య సర్వస్వం కోల్పోయి రోడ్డున పడ్డాడు.
అప్పుల బాధతో, ఆకలితో ఉన్న భూమయ్య, పక్క పట్టణంలో ఉన్న ఒక పెద్ద ధాన్యపు మిల్లు యజమాని వద్దకు సహాయం కోసం వెళ్ళాడు. తీరా ఆ మిల్లు యజమాని ముందరకు వెళ్ళి చూసేసరికి భూమయ్య కాళ్ళు నిశ్చేష్టమయ్యాయి! అక్కడ వెల్వెట్ కుర్చీలో యజమానిగా కూర్చుని ఉన్నది మరెవరో కాదు—తాను ఒకప్పుడు తక్కువగా చూసి, దొంగతనం మోపి వెళ్లగొట్టిన కృష్ణుడు!
కృష్ణుడు భూమయ్యను చూసి ఏమాత్రం కోపం చూపించకుండా, ఆప్యాయంగా లేచి నిలబడి భోజనం పెట్టి, అతని అప్పులు తీర్చడానికి డబ్బు సహాయం చేశాడు.
భూమయ్య కళ్ళలో నీళ్ళు సుడులు తిరిగాయి. "కృష్ణా! డబ్బు ఉందనే అహంకారంతో నిన్ను తక్కువగా చూశాను. విచారించకుండా నిన్ను పంపేసి జీవితంలో కోలుకోలేని మూల్యం చెల్లించుకున్నాను. ఈ రోజు నా పతనానికి కారణం నా అహంకారమే" అని కృష్ణుడి ముందు తలదించుకుని క్షమాపణ కోరుకున్నాడు. అందుకే మనం చేసే చిన్న తప్పుకు ఒక్కోసారి భారీ మూల్యం చెల్లించుకోవాల్సి వస్తుంది. అలాగే డబ్బు అహంకారంతో మనిషికి పతనం తప్పదని ఈ కథ నిరూపిస్తోంది.
Also Read:
 "ఎవరినీ తక్కువ అంచనా వేయకు.. కాలం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు చెబుతున్న భూస్వామి, జీతగాడు నీతి కథ..!!")
)