Parkinson's Law: ఒక పెద్ద తోటలో ఎర్ర చీమల గుంపు, నల్ల చీమల గుంపు పక్కపక్కనే నివసిస్తూ ఉండేవి. ఎర్ర చీమల గుంపులో చింటూ అనే చీమ, నల్ల చీమల గుంపులో బింటూ అనే చీమ చాలా చురుకైనవిగా పేరు తెచ్చుకున్నాయి. ఒకరోజు శీతాకాలం రాబోతుండటాన్ని గమనించిన తోటమాలి, అక్కడ ఉన్న చెట్లన్నింటికీ మందు కొట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఈ విషయం తెలుసుకున్న రెండు చీమల గుంపుల నాయకులు తమ సైన్యానికి అత్యవసరంగా ఆహారాన్ని సేకరించాలని వేర్వేరు గడువులతో ఆదేశాలు జారీ చేశారు.
ఎర్ర చీమల నాయకుడు తోటమాలి వచ్చే వారంలో వస్తాడని భావించి, చింటూకు ఆహారం సేకరించడానికి పది రోజులు సమయం ఇచ్చాడు. నల్ల చీమల నాయకుడికి మాత్రం తోటమాలి మరో రెండు రోజుల్లోనే మందు కొడతాడనే ఖచ్చితమైన సమాచారం అందడంతో, అతను బింటూకు కేవలం రెండు రోజుల గడువు మాత్రమే విధించాడు. రెండు చీమలకూ తోటలో ఎక్కడెక్కడ ఆహారం దొరుకుతుందో బాగా తెలుసు, అలాగే వాటి సామర్థ్యం కూడా ఒక్కటే.
ఎర్ర చీమ చింటూ తన చేతిలో పది రోజులు భారీ సమయం ఉందని చాలా ప్రశాంతంగా రిలాక్స్ అయింది. మొదటి రెండు రోజులు అసలు ఆహార సేకరణ గురించే ఆలోచించకుండా తోటలోని పూలపై తిరుగుతూ గడిపేసింది. ఆ తర్వాత రోజుల్లో కూడా దారిలో కనిపించిన ఇతర కీటకాలతో ముచ్చట్లు పెడుతూ, ఒక చిన్న చక్కెర పలుకు దొరికితే దాని చుట్టూ తిరుగుతూ కాలక్షేపం చేసింది. ఇంకా చాలా రోజులు ఉంది కదా, రేపు చూసుకోవచ్చు అనుకుంటూ రోజులను సాగదీసింది. చివరికి తొమ్మిదో రోజు వచ్చేసరికి తోటమాలి రేపే వస్తున్నాడని తెలిసి తీవ్రమైన భయాందోళనలకు గురైంది. ఆఖరి నిమిషంలో ఎంతో ఒత్తిడితో, రాత్రి పగలు ఏకం చేసి, ప్రాణాల మీదకు తెచ్చుకుని ఎలాగోలా తన టాస్క్ పూర్తి చేసింది. చిన్న పనే అయినప్పటికీ చేతిలో ఎక్కువ సమయం ఉండటం వల్ల చింటూ ఆ పనిని పది రోజుల పాటు అనవసరంగా లాగింది.
మరోవైపు నల్ల చీమ బింటూ తనకు కేవలం రెండు రోజులే సమయం ఉందని బాగా గ్రహించింది. అది తోటలోకి వెళ్లిన మొదటి నిమిషం నుండి ఏమాత్రం సమయం వృధా చేయలేదు. దారిలో ఏ చీమతోనూ మాట్లాడకుండా, ఎక్కడా ఆగకుండా పూర్తి ఏకాగ్రతతో గింజలను, చక్కెర పలుకులను వెతికి పట్టుకుంది. తన శక్తికి మించి అత్యంత వేగంగా కష్టపడి, రెండో రోజు సాయంత్రం చీకటి పడేసరికి నాయకుడు అడిగినంత ఆహారాన్ని తెచ్చి గిడ్డంగిలో భద్రపరిచింది. ఆ తర్వాత తోటమాలి మందు కొడుతున్నప్పుడు తన ఇంట్లో హాయిగా కూర్చుని ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకుంది.
ఈ కథ మనకు నేర్పే నీతి ఏమిటంటే, ఇద్దరి సామర్థ్యం ఒక్కటే అయినప్పటికీ ఎర్ర చీమకు ఎక్కువ సమయం దొరకడం వల్ల అది బద్ధకించి పనిని ఆఖరి నిమిషం వరకు లాగింది. నల్ల చీమకు తక్కువ సమయం ఖచ్చితమైన డెడ్లైన్ ఉండటం వల్ల అదే పనిని అత్యంత వేగంగా, సమర్థవంతంగా ముగించింది. ఇదే మనస్తత్వశాస్త్రంలో పార్కిన్సన్స్ లా అంటారు.
పార్కిన్సన్స్ లా అంటే ఏమిటి
ఒక పని పూర్తి చేయడానికి మనకు ఎంత సమయం అందుబాటులో ఉంటే, ఆ పని అంత సమయానికి విస్తరిస్తుంది అనేదే పార్కిన్సన్స్ లా ప్రధాన సూత్రం. 1955లో సిరిల్ నార్త్కోట్ పార్కిన్సన్ అనే బ్రిటిష్ చరిత్రకారుడు ఒక వ్యాసంలో ఈ విషయాన్ని మొదటిసారిగా ప్రస్తావించారు. కాలక్రమేణా ఇది టైమ్ మేనేజ్మెంట్ బిజినెస్ మేనేజ్మెంట్లో ఒక ముఖ్యమైన సైకలాజికల్ ఎఫెక్ట్గా మారింది. ప్రకృతిలో చిన్న జీవులైన చీమల నుండి కార్పొరేట్ ఆఫీసుల్లోని ఉద్యోగుల వరకు అందరిలోనూ ఈ ప్రవర్తన స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. వనరులు లేదా సమయం లగ్జరీగా ఉన్నప్పుడు ఏ జీవి అయినా నిదానిస్తుంది, అదే పరిమితులు ఏర్పడినప్పుడు అత్యుత్తమంగా పనిచేస్తుంది.
మానవ ప్రవర్తన, మేనేజ్మెంట్పై దీని ప్రభావం
మనకు ఒక పని కోసం ఎక్కువ సమయం దొరికినప్పుడు, మన మెదడు ఆ పనిని చాలా పెద్దదిగా, కష్టమైనదిగా ఊహించుకోవడం ప్రారంభిస్తుంది. దీనివల్ల ఉద్యోగులలో ప్రొక్రాస్టినేషన్ అంటే పనులను వాయిదా వేసే తత్వం పెరుగుతుంది. ఇంకా చాలా టైమ్ ఉంది కదా, తర్వాత చేద్దాం అనే నిర్లక్ష్యం అలవాటవుతుంది. అలాగే ముఖ్యమైన పనిని పక్కన పెట్టేసి, అవసరం లేని చిన్న చిన్న విషయాలను సరిదిద్దడంలో సమయాన్ని వృధా చేస్తారు. ఎక్కువ సమయం అందుబాటులో ఉండటం వల్ల మెదడు ఫోకస్ ఎనర్జీ లెవెల్స్ దారుణంగా పడిపోతాయి.
మేనేజ్మెంట్ రంగంలో ఈ లా చాలా కీలకమైన పాత్ర పోషిస్తుంది. ఒక ప్రాజెక్ట్కు అవసరమైన దానికంటే ఎక్కువ సమయం ఇస్తే బడ్జెట్ పెరుగుతుంది, రిసోర్సెస్ వృధా అవుతాయి ఉద్యోగులలో బద్ధకం రాజ్యమేలుతుంది. అదే సమయంలో అతి తక్కువ సమయం ఇస్తే ఉద్యోగులు తీవ్రమైన ఒత్తిడికి లోనవుతారు పనిలో క్వాలిటీ దెబ్బతింటుంది. అందువల్ల సమతుల్యతను పాటించడం లీడర్లకు చాలా అవసరం.
మేనేజర్లు ఈ ఎఫెక్ట్ను తమకు అనుకూలంగా ఎలా మార్చుకోవాలి
టీమ్ ఉత్పాదకతను పెంచడానికి మేనేజర్లు ఎర్ర చీమ నల్ల చీమల వ్యూహాన్ని ఆఫీస్లో ఇంప్లిమెంట్ చేయవచ్చు. ఒక పనికి నిజంగా ఎంత సమయం పడుతుందో ఖచ్చితంగా అంచనా వేసి, దానికి తగినట్లుగా మాత్రమే డెడ్లైన్ నిర్ణయించాలి. అనవసరమైన లగ్జరీ టైమ్ ఇవ్వకుండా టైట్ అండ్ రియలిస్టిక్ డెడ్లైన్స్ సెట్ చేయాలి. సమయం పరిమితంగా ఉన్నప్పుడే మెదడు ఒక రకమైన అలర్ట్ మోడ్లోకి వెళ్లి, అనవసరమైన డిస్ట్రాక్షన్స్ అన్నింటినీ పక్కన పెట్టి కేవలం ప్రధానమైన అవుట్పుట్ మీద మాత్రమే ఫోకస్ పెడుతుంది.
అలాగే నెలకు సరిపడా పనిని ఒకేసారి ఇచ్చేసి నెల ఆఖరిలో చూపించండి అనకూడదు. ఆ పెద్ద ప్రాజెక్ట్ను వారాల వారీగా చిన్న చిన్న టాస్క్లుగా విభజించి, ప్రతి వారానికి ఒక మైక్రో-డెడ్లైన్ పెట్టాలి. దీనివల్ల ఆఖరి నిమిషంలో వచ్చే ఒత్తిడిని పూర్తిగా తగ్గించవచ్చు. ఉద్యోగి సీట్లో ఎన్ని గంటలు కూర్చున్నాడు అనే సాంప్రదాయ పద్ధతి కంటే, ఇచ్చిన సమయంలో ఎంత ఫలితాన్ని సాధించాడనే దానికి లీడర్స్ ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి.
సమయాన్ని సరిగ్గా కట్టడి చేయకపోతే అది వృధాగా విస్తరిస్తూనే ఉంటుంది. సమయం అనేది నది లాంటిది, దానికి డెడ్లైన్ అనే గట్టు లేకపోతే అది ఇష్టమొచ్చినట్లు ప్రవహించి వృధా అవుతుంది. ఒక సమర్థవంతమైన మేనేజర్ తన టీమ్కు సరైన సమయ పరిమితులను విధించడం ద్వారా, తక్కువ సమయంలోనే ఎక్కువ ఉత్పాదకతను సాధించి కంపెనీ విజయానికి బలమైన బాటలు వేయగలరు. లగ్జరీ టైమ్ ఎప్పుడూ బద్ధకాన్ని పెంచుతుందని, ఖచ్చితమైన డెడ్లైన్ మాత్రమే ప్రతిభను బయటకు తీస్తుందని ప్రకృతి మనకు నిరూపిస్తోంది.
Also Read: